Ταξίδια Μέσα Από Τη Λογοτεχνία!

Η Λογοτεχνία είναι για μένα ένα "παράθυρο" σε έναν μαγικό κόσμο. Κάθε βιβλίο μας "ταξιδεύει" σε κόσμους πραγματικούς, ή φανταστικούς, τωρινούς, μελλοντικούς, ή παρελθοντικούς. Ένα είναι το μόνο σίγουρο, κάθε βιβλίο που μας ενθουσιάζει, μας εντυπωσιάζει, ή μας μαγεύει θέλουμε να το μοιραστούμε με άλλους φίλους - αναγνώστες. Έτσι κι εγώ, θέλω να μοιραστώ με όλους εσάς όσα βιβλία με ενθουσίασαν και με "γέμισαν" με πρωτόγνωρες ιδέες, εικόνες και συναισθήματα. Σαφώς και η άποψη του κάθε αναγνώστη είναι μοναδική και ένα βιβλίο που εμείς λατρέψαμε μπορεί κάποιος άλλος να το αντιπάθησε, ή ακόμα και να το μίσησε... Μέσα από αυτή την οπτική θεωρώ φρόνιμο να μη σχολιάζω όσα βιβλία δεν με εντυπωσίασαν, ή μου άφησαν αρνητικά συναισθήματα, διότι αυτά είναι απολύτως υποκειμενικά. Δεν θα ήθελα να προκαταλάβω αρνητικά κανέναν αναγνώστη, αποτρέποντάς τον από το να διαβάσει ένα βιβλίο το οποίο, ενδεχομένως, να τον ενθουσιάσει. Κάθε βιβλίο απαιτεί το κατάλληλο περιβάλλον, το υπόβαθρο και την ανάλογη διάθεση για να εκτιμηθεί, οπότε μην αποκλείετε ποτέ τίποτα. Η έκφραση και αποτύπωση της δικής μου γνώμης για κάθε βιβλίο, αλλά και των απόψεων και σχολιασμών άλλων φίλων - αναγνωστών που αναγράφονται στη σχετική κατηγορία, έχουν μοναδικό σκοπό να εκφράσουν το θαυμασμό μας για ορισμένα βιβλία που θεωρούμε άξια λόγου και θέλουμε να γίνουν ευρέως γνωστά, βοηθώντας έτσι τους φίλους - αναγνώστες στην επιλογή του επόμενου βιβλίου που θα διαβάσουν. Πάντοτε με το μεγαλύτερο σεβασμό και θαυμασμό για όλους τους συγγραφείς, που μέσα από τις σελίδες των βιβλίων τους μας "ταξιδεύουν" μακριά από την εκάστοτε πραγματικότητα ή μας βοηθούν να την κατανοήσουμε καλύτερα, αλλά σε κάθε περίπτωση "στολίζουν την ψυχή μας", ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Κλειώ Ισ. Τσαλαπάτη

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

«ΑΛΜΥΡΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ», της Βάσως Παπαδοπούλου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη

«ΑΛΜΥΡΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ», της Βάσως Παπαδοπούλου – Γράφει η Κλειώ Τσαλαπάτη
Εκδόσεις: Άνεμος
Σελίδες: 328
Τιμή: 9,90 €

            Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο της Βάσως Παπαδοπούλου που διαβάζω, αλλά το πρώτο της κατά σειρά έκδοσης και ένα θεωρώ, πλέον, βέβαιο: θα την ακολουθώ στη συγγραφική της πορεία πιστά και απαρέγκλιτα! Μπορεί η ίδια να δηλώνει στο «αυτάκι» του πρώτου αυτού βιβλίου της πως ‘παρέδωσε το σωσίβιο του αναγνώστη’, όμως τολμώ να δηλώσω, σύμφωνα πάλι με τα δικά της γραφόμενα, πως το δικό της ‘θράσος να μοιραστεί μαζί μας τη συγγραφική της περιπλάνηση’ έγινε το δικό μας σωσίβιο, μέσα σε μια θάλασσα από πολυδιαφημισμένα, εύπεπτα, ανούσια, ‘δήθεν’ μυθιστορήματα, τα οποία μας κατακλύζουν ανηλεώς…
            Πρόκειται για ένα πανέμορφο ‘νησιώτικο’ μυθιστόρημα που διαδραματίζεται σε κάποιο ελληνικό νησί, του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται ρητά. Στην εικόνα του δικού μου μυαλού φωτογραφίστηκε το νησί της Τήνου, όμως μπορεί και να πέφτω έξω… Δεν είναι τόσο αυτό το σημαντικό, όσο η υπόθεση που λαμβάνει χώρα σε αυτό το νησί. Οι εικόνες είναι τόσο ζωντανά ζωγραφισμένες από τη συγγραφέα που κάποιες στιγμές ένιωθα πως βρισκόμουν κι εγώ εκεί, αραγμένη σε μια ψάθινη καρέκλα, σε ένα ταβερνάκι στην αμμουδιά, να κοιτώ την απέραντη θάλασσα μπροστά μου και να παρακολουθώ τον βίο και την πολιτεία των ηρώων του βιβλίου. Θα το νιώσετε κι εσείς όταν το διαβάσετε, είμαι απόλυτα πεπεισμένη για αυτό!
            Όλα ξεκινούν όταν ένας νεαρός και όμορφος γιατρός, ο Φάνης, καταφτάνει στο νησί για να ασκήσει το Αγροτικό του. Στα απομακρυσμένα από την πρωτεύουσα μέρη γνωρίζουμε πόσο καίρια σημασία έχει να υπάρχει ένα αγροτικό ιατρείο, καθώς και τον σεβασμό και την ευρεία αποδοχή που τρέφουν οι ντόπιοι για τον εκάστοτε γιατρό και εν δυνάμει ‘σωτήρα’ τους. Η αποδοχή του Φάνη λοιπόν, και το από καρδιάς καλωσόρισμά του στο νησί από όλους τους κατοίκους, καθώς και τον προκάτοχό του, δεν αποτελεί εξαίρεση.
Ο ίδιος ο ήρωάς μας είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, συνεσταλμένος και αρκετά δεμένος με την οικογένειά του την οποία, αν και την λατρεύει πραγματικά, αισθάνεται ανακούφιση και ανυπομονησία να αποχωριστεί. Μην έχοντας την ευκαιρία έως τότε, από δική του επιλογή πάντα, να ζήσει όλη την τρέλα και ανεμελιά της ηλικίας του, καλοδέχεται τώρα την ευκαιρία ανεξαρτητοποίησης από τους δικούς του και απολαμβάνει τον δικό του χώρο στο σπιτάκι που του παραχωρείται από τις αρχές του νησιού.
            Η πρώτη ασθενής του νέου γιατρού είναι η υπέργηρη μοναχή Θέκλα, η οποία ζει στο μοναστήρι του νησιού και χρειάζεται άμεσα την βοήθειά του. Δίπλα της ακούραστη φρουρός και κατά συνθήκη νοσοκόμα η δόκιμη αδελφή Ιωάννα, η οποία εγκατέλειψε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα μπαλαρίνας και μια έκλυτη και χωρίς όρια ζωή για να αφοσιωθεί στον μοναχικό βίο και να ξαναβρεί τον προορισμό και την γαλήνη της.  Υπάρχουν και άλλοι πολλοί, άρτια δομημένοι ήρωες στο μυθιστόρημα με τον ασυνήθιστο και σημαδιακό τίτλο. Η οικογένεια του Φάνη, για παράδειγμα, η ηγουμένη του μοναστηριού, η οικογένεια του παλαίμαχου και αποσυρθέντα προκατόχου του νεαρού γιατρού, αλλά και ο πολυτεχνίτης, ολίγον αλαφροΐσκιωτος, υπερβολικά περίεργος,  συμπαθής και ενίοτε ενοχλητικός, άνθρωπος για όλες τις δουλειές, ο Αντρέας.
            Δε θα σας αποκαλύψω περισσότερα από την υπόθεση αυτού του υπέροχου πρώτου μυθιστορήματος της αγαπητής συγγραφέως Βάσως Παπαδοπούλου, από όσα ήδη ανέφερα και απ’ όσα αναγράφονται στο οπισθόφυλλο. Θα πρέπει να την ανακαλύψετε εσείς οι ίδιοι διαβάζοντάς το. Οφείλω να παραδεχτώ πως, αν και εξεπλάγην με την τελική, απρόσμενη  τροπή της υπόθεσης – ίσως ακόμα και να στενοχωρήθηκα λιγάκι, γιατί αλλιώς τα είχα πλάσει στο δικό μου μυαλό – το τέλος και η εξέλιξη του υπέροχου μυθιστορήματος «Αλμυρά Ευλογημένα Βλέμματα» ήταν ακριβώς αυτή που άρμοζε. Ας μην ξεχνάμε ότι στα βιβλία που διαβάζουμε το ζητούμενο δεν είναι να δώσει ο συγγραφέας το τέλος που θα επιθυμούσαν οι αναγνώστες, αλλά το τέλος που ο ίδιος έχει οραματιστεί για την δική του μυθοπλασία…
            Πολλά συγχαρητήρια λοιπόν, στην αγαπημένη συγγραφέα και να δηλώσω πως ειλικρινά ανυπομονώ να πάρω στα χέρια μου το επόμενο βιβλίο της. Μετά τα επίσης εξαιρετικά και εντελώς διαφορετικά «Θανάσιμα Σταυροδρόμια» της, είμαι απολύτως  πεπεισμένη πως μπορεί να γράψει οτιδήποτε επιλέξει, με την ίδια μαεστρία και ικανότητα να αιχμαλωτίζει την αμέριστη προσοχή των αναγνωστών. Ανεπιφύλακτα, λοιπόν, διαβάστε το και θα με θυμηθείτε!

Υπόθεση Οπισθόφυλλου:

«Ο Φάνης, ο όμορφος γιατρός, φτάνει στο νησί για την άσκηση του Αγροτικού του. Τα τριάντα χρόνια του τα πέρασε στην οικογενειακή εστία, χωρίς καμιά παρεκτροπή. Είναι ανεξάρτητος, αυτόνομος για πρώτη φορά και επιζητά εντάσεις, έρωτες, περιπέτεια, ώστε να καλύψει τον χαμένο καιρό. Η Ιωάννα, ταλαντούχα χορεύτρια, εγκαταλείπει την πολλά υποσχόμενη καριέρα της, την δίχως αναστολές έντονη ζωή της, για να δοκιμάσει τους αυστηρούς κανονισμούς του μοναχικού βίου. Αναζητά τη γαλήνη, για να επαναπροσδιορίσει την πορεία της. Ο γιατρός καλείται στη Μονή όταν η σχεδόν αιωνόβια αδελφή Θέκλα, χρειάζεται τη βοήθειά του, και σαγηνεύεται… Είναι δυνατόν μια γριά καλόγρια, αφιερωμένη ολόψυχα στην προσευχή και μόνο, να γνωρίζει την ανθρώπινη φύση; Η Ηγουμένη αναγκάζεται να ακολουθήσει εντολές… Ο αλαφροΐσκιωτος του νησιού θυμώνει… Όσο ο χειμώνας δίνει τη θέση του στην άνοιξη, οι άνθρωποι και τα γεγονότα εξελίσσονται. Η σαγήνη του έρωτα έχει θέση στις πεντακάθαρες αυλές του μοναστηριού;»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου